Μείωση 8.26% εμφάνισε η απασχόληση τον Μάιο σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2009 σύμφωνα με το Δελτίο Οικονομικής Συγκυρίας της Τραπέζης της Ελλάδος.

Άλλα εντυπωσιακά στοιχεία που επισημάναμε:
Οι κατώτατες αποδοχές από τον Μάιο ώς τον Δεκέμβριο του 2009 ήταν στα επίπεδα των 739,56 ευρώ σημειώνοντας αύξηση 5,5%,

Και φυσικά τα δημοσιεύματα συνοδεύονται από εντυπωσιακά σχεδιαγράμματα που κάνουν έμπειροι γραφίστες για να κοσμήσουν τις σελίδες τους.

Η αλήθεια όμως είναι εντελώς διαφορετική και το ξέρουν τα ελληνικά νοικοκυριά που βλέπουν να μειώνεται η αγοραστική αξία του μισθού τους, εκείνοι που εργάζονται ή να μη βρίσκουν δουλειά όσοι είναι άνεργοι.
Αλλά τα πράγματα είναι ακόμα πιο άσχημα όταν χρειαστεί να πάνε στο σούπερ μάρκετ για να ψωνίσουν τα απαραίτητα για το σπίτι ή όταν είναι ανάγκη να γεμίσουν το ρεζερβουάρ του αυτοκινή του τους βενζίνη. Στα ύψη έχουν πάει οι τιμές, ενώ ο ΦΠΑ με τις συνεχείς αυξήσεις απομυζά και τα τελευταία απομεινάρια του μισθού τους.

Παλιό αλλά καλό, ειπωμένος από τον Γέρο της Δημοκρατίας, παππού του σημερινού πρωθυπουργού: Οι αριθμοί ευημερούν, αλλά οι άνθρωποι υποφέρουν. Έχουν πια σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης.

Το ωραίο είναι ότι όλοι αυτοί οι αριθμολάγνοι, κάπου απόμερα, στο πλάι γράφουν ότι η αγορά εργασίας παραμένει παγωμένη καθώς σε σχέση με τον περσινό Μάιο έχουν χθαεί 4.465 θέσεις εργασίας. Άξιος ο μισθός σας!

Λοιπόν δεν έχουν τσίπα πια... Οι εργοδότες σχολιάζουν ανοιχτά και βγάζουν τα “εσώψυχα” τους. Το ακούσαμε κι αυτό, φταίνε οι νόμοι που προστατεύουν υπέρμετρα όσους ήδη εργάζονται, ακόμα και σε περιόδους κατά τις οποίες η επιχείρηση που εργάζονται αντιμετωπίζει δραστικά μειωμένη δραστηριότητα και ανταγωνιστικότητα.

Όλα αυτά αναφέρονται στο εβδομαδιαίο δελτίο Οικονομικών Μελετών της Alpha Bank επισημαίνοντας ότι έχουν χαθεί εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας εξαιτίας της ανελαστικής και εξωπραγματικής αγοράς εργασίας.

Και φυσικά εκτιμούν ότι οι αλλαγές που προωθούν στα εργασιακά είναι σπουδαίες και ίσως το πιο αναπτυξιακό μέτρο που θα μπορούσε να εφαρμόσει η χώρα στην τρέχουσα οικονομική κρίση.
Οι εργοδότες μετρώντας τα κέρδη τους και μόνο έβλεπαν πάντα τους εργαζόμενους σαν αναλώσιμα στοιχεία και αριθμούς.

Τα ίδια καλά λόγια έχουν να πουν και για τις προωθούμενες αλλαγές στο Ασφαλιστικό, επειδή αυτά θα συμβάλουν στην εξασφάλιση της βιωσιμότητας των ταμείων και της πληρωμής των συντάξεων όχι μόνο στους σημερινούς συνταξιούχους, αλλά και τους συνταξιούχους των επόμενων δεκαετιών, αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση.

Τσίπα δεν έμεινε πια... Και γιατί να τους μείνει; Βλέπουν το σύστημα να “δουλεύει” για πάρτι τους και όσο περνάει ο χρόνος θα γίνονται όλο και πιο ασύδοτοι...

Πατήστε ΕΔΩ για να δείτε το τελυταίο φύλλο αρ. 90 σε αρχείο PDF και να τη διαβάσετε όπως κυκλοφορεί τυπωμένη.

Από το 1835, που έγινε η πρώτη πρόταση για ίδρυση αστικού σιδηροδρόμου, μέχρι σήμερα, η ιστορία του πέρασε διάφορα στάδια υλοποίησης, ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού, αλληλένδετα με την ιστορία της Αθήνας αυτής της περιόδου.

Το 1869 ο πρώτος Ελληνικός σιδηρόδρομος με ατμοκίνηση, συνδέει την Αθήνα με τον Πειραιά και βελτιώνει σημαντικά τη μεταξύ τους συγκοινωνία που μέχρι τότε γινόταν μόνο με άμαξες και υποζύγια.

Το 1904 ο εξηλεκτρισμός της γραμμής σηματοδοτεί τις τεχνολογικές εξελίξεις της εποχής. Παράλληλα ηλεκτροκινείται (1910) και ο μέχρι τότε ιππήλατος τροχιόδρομος (τραμ) της Παραλίας Πειραιά.

Από το 1926 μέχρι το 1975 εκτελούνται μεγάλα έργα επέκτασης του δικτύου.Ο σταθμός της Ομόνοιας εγκαινιάζεται από τον Ελευθέριο Βενιζέλο στις 21 Ιουλίου του 1930, δίνοντας στο σημείο αυτό έναν αέρα ευρωπαϊκής μεγαλούπολης.

Το 1976 η εταιρεία των Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων κρατικοποιείται και με τη σημερινή της ονομασία, εντάσσεται στο σύστημα Αστικών Συγκοινωνιών της Πρωτεύουσας.

Το Μουσείο ΗΣΑΠ

Το Μουσείο αυτό ήταν όραμα του Μανώλη Φωτόπουλου, υπαλλήλου των Η.Σ.Α.Π. από το 1990.
Ο ίδιος ξεκινά την υλοποίησή του αργότερα, το 1995 ώς συνταξιούχος, στα γραφεία του τότε Συλλόγου και τώρα Σωματείου Συνταξιούχων των Η.Σ.Α.Π. στην οδό Μενάνδρου 51, με στόχο να αναδειχθεί η ιστορία της προόδου του ηλεκτιρκού σιδηροδρόμου και η συμμετοχή σ'αυτή όλων των εργαζομένων στην εταιρεία.

Ξεκινά "...με ένα φαναράκι κι ένα καπέλο..." Ψάχνει σε όλους τους χώρους, αποθήκες, μάντρες, ακόμα και στα βαρέλια με τα σκουπίδια, από Πειραιά μέχρι Κηφισιά και με κριτήριο την πείρα του και το μεράκι του, συγκεντρώνει οτιδήποτε θεωρεί χρήσιμο για την δημιουργία του Μουσείου.

Μετά από πολλές και μεγάλες προσπάθειες, βρέθηκε και παραχωρήθηκε ο χώρος αυτός, που σήμερα στεγάζει το Μουσείο.

Το Μουσείο εγκαινιάστηκε το Νοέμβριο του 2005, έχοντας στη συλλογή του 2000 αντικείμενα (έκθεση και αποθήκη), καθώς και 3000 και πλέον βιβλία, έντυπα και φωτογραφίες που θα αποτελέσουν τη βάση για την επέκταση του Μουσείου και την δημιουργία βιβλιοθήκης.